Over Ina De Quint
Ik ben geïnteresseerd in wat we vanzelfsprekend zijn gaan vinden.
Ik ben Ina De Quint. Schrijver, socioloog, ondernemer en systeemdenker. Ik onderzoek de verhalen waarmee we onze wereld verklaren, de structuren die daarachter schuilgaan en de ruimte om het anders te organiseren.
Je kunt mijn werk beschrijven als een verzameling van uiteenlopende rollen. Ik deed onderzoek, werkte in recruitment en commerciële advisering, bouwde een onderneming, publiceerde verhalen en ontwikkel maatschappelijke initiatieven. Toch gaat het voor mij telkens om dezelfde vraag: waarom aanvaarden we bepaalde regels, gewoonten en machtsverhoudingen alsof ze natuurwetten zijn? En wat gebeurt er wanneer we die aannames durven onderzoeken?
Ik begin zelden bij een kant-en-klaar antwoord. Ik luister, leg verbanden en zoek naar het patroon achter het individuele voorval. Daarna wil ik weten of een ander model denkbaar is, en wat daarvoor in de werkelijkheid nodig zou zijn.
01 · Leren kijken
Sommige vragen ontstaan lang voordat je er woorden voor hebt.
Wat liefde is · gepubliceerd in Kwetsbaar Krachtig (2018)
“Voorzichtig aftoetsen, op kousenvoeten, even de temperatuur opmeten.”
“Ik denk dat dát liefde is, ik weet het heel erg zeker.”
“Ik denk dat dát geen liefde is, ik weet het heel erg zeker.”
Een kind maakt geen onderscheid tussen liefde en de manieren waarop het die liefde probeert veilig te stellen. Het leert stiltes lezen, stemmingen peilen, geheimen bewaren. Pas later ontstaan woorden voor wat zo lang vanzelfsprekend leek. Maar hoe vertel je over die onzekerheid zonder de moeder van wie je houdt tot haar kwetsbaarheid te herleiden?
Over deze bijdrage
In “Wat liefde is” schrijf ik over opgroeien als dochter van een moeder met een psychische kwetsbaarheid. Vanuit het kind dat ik was en de volwassen dochter die later opnieuw leerde kijken, onderzoek ik hoe nabijheid en angst, loyaliteit en verwarring naast elkaar konden bestaan — en hoe begrip groeide zonder het verleden uit te wissen.
Volledige oorspronkelijke Nederlandstalige tekst · gepubliceerd in 2018
02 · De taal voor het patroon
Van menselijk gedrag naar de systemen erachter.
Mijn achtergrond in arbeids- en organisatiesociologie en psychologie gaf me taal voor wat ik intuïtief al wilde begrijpen: gedrag ontstaat nooit in het luchtledige. De regels van een organisatie, de verwachtingen van een groep, economische prikkels en ongelijke speelruimte vormen mee wat iemand doet en wat mogelijk lijkt.
Voor mijn masterproef aan de Universiteit Antwerpen, in 2008, sprak ik met hoger- en lageropgeleide jongeren van rond de vijfentwintig en met werkgevers uit de Antwerpse regio. Ik wilde weten hoe zij naar werk en loopbaan keken. Ik was zelf een leeftijdsgenote, en dat wilde ik niet wegpoetsen.
“Ik wil deze doelgroep op een wetenschappelijk verantwoorde manier een stem geven”Wat ik hoorde, schoof vertrouwde beelden op. Hogeropgeleiden bleken minder carrièrejagers dan verwacht en zochten vooral evenwicht. Lageropgeleiden hadden vaak grote dromen, die weinig houvast kregen. Werkzoekenden ervoeren het activeringsbeleid als controle zonder perspectief, en werkgevers twijfelden evengoed aan het effect ervan. Het was kwalitatief onderzoek met een kleine groep, geen meting van een generatie. Het leerde me wel om te luisteren naar wie in een beleidsdebat vooral besproken wordt. Mijn masterproef werd beoordeeld met grote onderscheiding.
Masterproef · Universiteit Antwerpen · 2008 · gepubliceerd op de Vlaamse Scriptiebank
03 · Vernieuwen van binnenuit
Ik zocht in elke organisatie de plek waar iets nieuws kon beginnen.
Ook als werknemer gedroeg ik me eerder als ondernemer. Als recruitment consultant zette ik een nieuw segment op voor hogere managementprofielen in retail: van de eerste klantrelaties tot de aanwervingen zelf. Waar ik werkte, zocht ik bewust de nieuwe projecten, de inhoudelijke zijsprongen en de plekken waar iets efficiënter of slimmer kon.
Bij SD Worx, in mijn werk met grote kmo's, groeide mijn manier van commercieel werken. Eerst luisteren en analyseren. Me op eigen houtje inwerken in de materie van de klant, tot ik zijn vraag beter begreep dan het eerste gesprek liet vermoeden. Vertrouwen winnen door kennis te delen. Pas dan een oplossing voorstellen. Verkopen werd voor mij een vorm van begrijpen.
Die manier van denken deelde ik ook als gastspreker, in presentaties voor het hoger onderwijs en voor werkgeversorganisaties. Ik zag hoe besluiten op papier logisch kunnen lijken, terwijl de gevolgen elders terechtkomen. Dat maakte me kritischer op het verschil tussen beleidsintentie en geleefde werkelijkheid.
“Dingen doen die ik goed kan, dat is nooit een motivatie geweest om het te blijven doen.”04 · Gemeenschapsinitiatief · Antwerpen
Tijdens mijn zwangerschapsrust werd een inzameling een lokaal solidariteitsproject.
Toen tijdens de vluchtelingencrisis gezinnen in België aankwamen, was ik net moeder geworden. Ik begon met het verzamelen van babyspullen, verzorgingsproducten, kleding, dekens en speelgoed. Met een netwerk van andere moeders groeide dat uit tot een lokaal project dat ik opzette en coördineerde.
Dankzij de medewerking van de Federatie van Marokkaanse Verenigingen in Borgerhout konden we goederen inzamelen en sorteren. Een deel ging naar gezinnen in het opvangcentrum op Linkeroever. Met gedoneerde kleding organiseerden we ook een toegankelijke solidariteitsmarkt voor gezinnen in Borgerhout. De opbrengst werd bij kinderwinkel The Little Ones besteed aan speelgoedpakketten; resterende goederen gingen naar Al Ikram.
Misschien het waardevolst was de ontmoeting nadien: moeders uit het opvangcentrum en moeders uit de buurt, samen met hun kinderen. Geen anoniem hulpmodel, wel mensen die middelen en aandacht organiseerden waar die nodig waren.
Daar ontdekte ik opnieuw hoe snel iets kan bewegen zodra mensen niet langer wachten tot een probleem van iemand anders wordt.
Een informeel buurtinitiatief van toen, geen organisatie of lopend project.
05 · Ondernemerschap · Captain Cork, 2018–2023
Een alternatief telt pas echt mee wanneer je probeert het te bouwen.
In 2018 richtte ik Captain Cork op, een Belgisch merk voor duurzame accessoires van Portugese kurk, een plantaardig alternatief voor leder. Van merkidee tot merkstrategie: een eigen conceptstore in Antwerpen, internationale e-commerce, zakelijke klanten, storytelling en media. In juni 2019 won ik de ondernemerswedstrijd Win je winkel, en daarmee een winkel in Beveren.
Ik wilde onderzoeken of een aantrekkelijk, commercieel product ook vanuit ecologische en sociale principes georganiseerd kon worden. Voor het inpakken en verwerken van de tassen werkte ik samen met maatwerkbedrijf Noordheuvel, dat mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt tewerkstelt. Met de Retail School probeerde ik retailexpertise betaalbaar te maken voor andere kleine ondernemers.
Die ambitie bracht keuzes en compromissen mee: productie, logistiek, marketing, mensen, investeringen, groei. Ik leerde hoe moeilijk het is om een maatschappelijk ideaal overeind te houden binnen de logica van een competitieve markt.
Het bedrijf hield uiteindelijk op te bestaan. De kennis die onderweg ontstond, verdween niet met de vennootschap. Sindsdien stel ik een vraag die groter is dan mijn eigen verhaal: wat is de belofte van een tweede kans waard, wanneer ze administratief niet doorwerkt?
Captain Cork en de Retail School zijn afgesloten hoofdstukken, geen lopende activiteiten.
Kijken, luisteren, lezen
- Andermans zaken · VRT, 2020Captain Cork als een van de bedrijven in het programma.
- Reportage · ATV RelaxHet verhaal achter het merk en de materialen.
- Podcast · Connexi, 2021Persoonlijke groei en de groei van een onderneming.
- Gesprek · HRmagazine, 2026Introspectie, verlies en een richting met betekenis.
Herken je een vraag waar je zelf mee bezig bent?
06 · Autonomie
Er bestaat meer dan één zorgzame manier om een leven in te richten.
Ook in mijn eigen leven heb ik gemerkt hoeveel sociale verwachtingen er op één gezinsmodel rusten. Na een scheiding koos ik bewust voor een vorm van solo en parallel ouderschap, zonder opnieuw een samengesteld gezin na te streven. Dat is mijn keuze, geen voorschrift voor anderen.
Wat me bezighoudt, is hoe weinig ruimte we soms laten voor verschillende, zorgzame manieren van leven, en hoe autonomie zich laat organiseren binnen verantwoordelijkheid.
07 · Schrijven en verbeelding
Wat niet verteld wordt, krijgt zelden een plaats in ons geheugen.
Wat ik binnen systemen zag, wil ik ook in het openbaar bevragen: wie valt erbuiten, en wie mag het verhaal vertellen? Mijn bijdrage aan Kwetsbaar Krachtig was een persoonlijke vorm van spreken. Met Forgotten Women in History: Her Voice, Reclaimed! verplaats ik de blik naar historische vrouwen wier werk, moed of kennis in dominante geschiedenissen vaak op de achtergrond raakte.
In de podcast gebruik ik historisch onderzoek en fictieve, AI-ondersteunde gesprekken als verhalende vorm. De interviews zijn reconstructies, geen echte opnamen of woordelijke historische getuigenissen. De vraag erachter is wel heel reëel: wie wordt herinnerd, en wie mag geschiedenis schrijven?
In mijn essays onderzoek ik dezelfde vraag vanuit relaties, organisaties, economische systemen, zorg en autonomie.
08 · Aurora Nexus · in ontwikkeling
Ik wil ideeën kunnen toetsen aan het leven waarvoor ze bedoeld zijn.
Vandaag geef ik dat werk een plek in Aurora Nexus: een vrij toegankelijk vertrekpunt voor essays, onderzoek, verhalen, tegenstemmen en nieuwe voorstellen. Ik zie het niet als een podium waarop mijn visie het laatste woord krijgt. Liever als een verzameling vragen waarop anderen mogen antwoorden.
Female Lodges onderzoekt een eigentijdse vorm waarin vrouwen van verschillende generaties kennis kunnen uitwisselen en gemeenschappen versterken. Be Safe, Girl! vertrekt vanuit een andere, dringende vraag: waarom organiseren vrouwen hun bewegingsvrijheid nog altijd rond onveiligheid? Het eerste concept gaat over veilige mobiliteit voor jonge vrouwen; een pilot is in voorbereiding en nog niet operationeel.
Het zijn voorstellen die samenwerking, toetsing en kritische stemmen nodig hebben. Een overtuigend idee is nog geen werkend systeem.
Female Lodges en Be Safe, Girl! zijn allebei in ontwikkeling.
In gesprek
Welke vanzelfsprekendheid zou jij opnieuw willen onderzoeken?
Misschien ontwikkel je zelf een project. Misschien werk je in een organisatie waarin de vertrouwde antwoorden niet langer voldoen. Of herken je iets in een van mijn verhalen en wil je er een ander perspectief naast leggen.
Een gedachte delen kan altijd. Wie een inhoudelijke vraag, een publicatie, denkpartnerschap of maatschappelijke samenwerking wil verkennen, nodig ik uit tot een eerste gesprek. Wat daaruit groeit, is professioneel en betaald werk, met afspraken die voor beide kanten kloppen.